Sri Sindhusudha ashtakam – Sanskrit

श्रीसिन्धुसुताष्टकम्***************
(१)
जय हरिभामिनि पंकजशोभिनि
भावुकभाविनि भावरते
भवभयहारिणि भूतिविभूषिणि
भोजनभारिणि भक्तनते ।
गुणगणशालिनि जीवनिपालिनि
वैष्णवरूपिणि विष्णुरते
भगवति मामव वन्दनतोषिणि
सुन्दरहासिनि सिन्धुसुते ।।
(२)
नवरसरासिणि कान्तविलासिनि
शान्तिविनोदिनि शान्तमते
शुभदरधारिणि सिद्धिविभूषिणि
मन्दविनाशिनि शुद्धमते ।
सुरनरपालिनि लालनकारिणि
‌वैभववर्द्धिनि पुण्यमते।
भगवति मामव वन्दनतोषिणि
सुन्दरहासिनि सिन्धुसुते ।।
(३)
वनसुतवासिनि नागजमण्डिनि
पुष्पसुशोभिनि पुष्परते
धनघटधारिणि हाटकरागिणि
खेटकरक्षिणि खेटयुते ।
गजगणवेशिनि गन्धनसाधनि
लोकविमोहिनि भूमिरते
भगवति मामव वन्दनतोषिणि
सुन्दरहासिनि सिन्धुसुते ।।
(४)
त्रिभुवनसेविनि कर्बुरवर्त्तिनि
कर्बुरवर्णिनि सर्वरते
सुविभववर्षिणि तर्षणधर्षिणि
भावविलासिनि पर्वरते ।
मणिगणरूपिणि धर्मसुसाधनि
मानसरञ्जनि भक्तरते
भगवति मामव वन्दनतोषिणि
सुन्दरहासिनि सिन्धुसुते ।।
(५)
सेविजनतारिणि बाधनशासनि
कल्मषमोषिणि शक्तियुते
भयचयनाशिनि नास्तिकवारिणि
दुर्जनदारिणि दीनरते।
धनततिकारिणि दर्पविनाशिनि
मर्मविभाविनि कर्मरते
भगवति मामव वन्दनतोषिणि
सुन्दरहासिनि सिन्धुसुते।।
(६)
नवनिधिदेहिनि वारिजगेहिनि
राजविराजिनि तूर्णगते
कृषिरसवर्षिणि भूषणहर्षिणि
मन्त्रसुतोषिणि यन्त्ररते ।
समपुरगामिनि सज्जनसङ्गिनि
पावनकारिणि शिष्टमते
भगवति मामव वन्दनतोषिणि
सुन्दरहासिनि सिन्धुसुते ।।
(७)
भृगुमुनिनन्दिनि नन्दितनन्दिनि
मञ्जुलगामिनि विश्वमते
सुरपतिवन्दिनि केशववासिनि
शंखनिनादिनि कुन्दयुते ।
बहुवरदायिनि कञ्जसुलोचनि
चन्दनमण्डनि देवनुते
भगवति मामव वन्दनतोषिणि
सुन्दरहासिनि सिन्धुसुते।।
(८)
गुरुदिनमोदिनि चित्तविनोदिनि
‌‌ दैन्यविखण्डिनि धान्ययुते
हुलुहुलुहर्षिणि षड्रसतोषिणि
‌ सुतसुखदायिनि नन्दमते ।
व्रजसुखदायिनि मङ्गलकारिणि
पूजनकांक्षिणि सर्वनुते
भगवति मामव वन्दनतोषिणि
सुन्दरहासिनि सिन्धुसुते।।

(व्रजकिशोरः)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Learn Vedic mathematics

Namaste !

The classes for Bharatiya Ganitam (& other courses)
start this week!
This is a maiden attempt!
Be a part of this Pilot session!

If you are yet to enroll for the same pls do asap with this link:

https://www.learnsamskrit.online/course_details?name/=NDA1NzU3OTc4MTcwMw==

(if u have Numerophobia, this is best attempt to becum a mathphile!)
Shubhadinam!
Eligibility To Join – Interest Alone !
Knowledge of Samskrit not Compulsory!
Course Material is in english
(with about 150 quotes of Samskrit mantras, sutras, shlokas, bhashyas & e.g.s)
Course Fee – Rs. 500/- &+75 (courier)
(includes book, classes, videos)

https://www.learnsamskrit.online/course_details?name/=NDA1NzU3OTc4MTcwMw==

👍

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Duties of Brahmin

ப்ராம்மணர்கள் கடமை************************

யாக்ஞ வல்க்ய ஸ்ம்ருதி
******-*-****************

ப்ரும்மாவால் தர்ம ரக்ஷனத்திற்காகவும் வேதத்தை ரக்ஷிப்பதற்காகவும்
தேவதை பித்ருக்களின் பூஜிப்பதற்காகவும்
ப்ராம்மணர்கள் ச்ருஷ்டிக்கப்பட்டார்கள்

(தபஸ்தப்த்வா ச்ருஜத்ப்ரும்மா
ப்ராம்மணான் வேதகுப்தயே
த்ருப்த்யர்தம் பித்ருதேவானாம்
தர்ம ஸம் ரக்ஷணாய ச )

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Some Ancient Indian Health Tips – Sanskrit

*Some Ancient Indian Health Tips.*••••••••••••••••••••

1. *Ajeerne Bhojanam Visham.*

If previously taken Lunch is not digested, taking Dinner will be equivalent to taking Poison. (We can certainly know and feel ourselves if the earlier food is digested. Hunger is one signal that the previous food is digested.)

2. *Ardharogahari Nidhraa*

Proper Sleep cures half of your Diseases.

3. *Mudhgadhaali Gadhavyaali*

Of all the Pulses, Greengrams (In Tamil, ‘Pachcha Payaru’ or ‘Payatham Paruppu’) are the best. It boosts Immunity. Other Pulses all have one or the other side effects.

4. *Bagnaasthi Sandhaanakaro Rasonaha*

Garlic even joins broken Bones.

5. *Athi Sarvathra Varjayeth*

Anything consumed in Excess, just because it tastes good, is not good for Health. Be moderate.

6. *Naasthimoolam Anoushadham*

There is No Vegetable that has no medicinal benefit to the body.

7. *Na Vaidhyaha Prabhuraayushaha*

No Doctor is Lord of our Longevity. Doctors have limitations.

8. *Chinthaa Vyaadhi Prakaashaya*

Worry aggravates ill health.

9. *Vyayaamascha Sanaihi Sanaihi*

Do any Exercise slowly. Speedy exercise is not good.

10. *Ajavath charvanam Kuryaath*

Chew your Food like a Goat. Never Swallow food in a hurry. Saliva aids first in digestion.

11. *Snaanam Naama Manahprasaadhanakaram Dhuswapna Vidhwasanam*

Bath removes Depression. It drives away Bad Dreams.

12. *Na Snaanam Aachareth Bhukthvaa*.

Never take Bath immediately after taking Food. Digestion is adversely affected.

13. *Naasthi Meghasamam Thoyam.*

No water matches Rainwater in purity.

14. *Ajeerne Bheshajam Vaari*

Indigestion can be addressed by taking plain water.

15. *Sarvathra Noothanam Sastham Sevakaanne Puraathanam.*

Always prefer things that are Fresh. Old Rice and Old Servant need to be replaced with new. (Here what it actually means in respect of Servant is: Change his Duties and not terminate.)

16. *Nithyam Sarvaa Rasaabhyaasaha.*

Take complete Food that has all tastes viz: Salt, Sweet, Bitter, Sour, Astringent and Pungent).

17. *Jataram Poorayedhardham Annahi*

Fill your Stomach half with Solids, a quarter with Water and rest leave it empty.

18. *Bhukthvopa Visathasthandraa*

Never sit idle after taking Food. Walk for at least half an hour.

19. *Kshuth Saadhuthaam Janayathi*

Hunger increases the taste of food. (In other words, eat only when hungry.)

20. *Chinthaa Jaraanaam Manushyaanaam*

Worrying speeds up ageing.

21. *Satham Vihaaya Bhokthavyam*

When it is time for food, keep even 100 jobs aside.

22. *Sarvaa Dharmeshu Madhyamaam*.

Choose always the middle path. Avoid going for extremes in anything.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Crying for thanking GOD – Sanskrit story

कस्यचन अशीतिवर्षीयवृद्धस्य हृदयस्य शस्त्रोपचारः अभवत्। तस्य उपचारस्य देयमूल्यम् अष्टलक्षरुप्यकाणि अभवन्।

तद्दृष्ट्वा सः वृद्धः रोदनम् आरभत।
वृद्धस्य रोदनं दृष्ट्वा चिकित्सकः तं वृद्धं सान्त्वयन् अवदत् भोः! रोदनं मा कार्षीत्। चिकित्सायाः देयमूल्यम् अहं किञ्चित् न्यूनीकरोमि इति।

वृद्धः तदा अवदत् नैव! अहं तस्य सम्पूर्णं मूल्यं दातुं समर्थोऽस्मि।
मम नेत्राभ्याम् अश्रूणि तदर्थम् आगतानि यद् अशीतिवर्षं यावद् यः ईश्वरः मम हृदयस्य रक्षणं करोति स्म सः कदापि एकमपि रुप्यकं मां न अयाचत।
*-प्रदीपः!*

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ramanujar & chellapillai

கரை காண முடியாத பெருமைகள் !!செல்லப்பிள்ளை கைங்கர்யம்…
ஸ்ரீராமானுஜர் காஞ்சியில் வரதராஜனுக்கு சேவை செய்து கொண்டிருந்தார். பின்னர் அரங்கன் அவரை தனக்கு கைங்கர்யம் செய்ய அழைக்க , ஸ்ரீரங்கநாதருக்கு சேவை செய்து கொண்டு ஸ்ரீரங்கத்திலேயே இருந்தார். ராமானுஜர்க்கு பெருமாள் முன் தான் ‘ தாஸன் ‘ என்கிற மனோ பாவம் உண்டு. அவரே புருஷன் என்பதால் அவருக்கு ஸத்ரீ ஆகிறார். இதனால் இவர் காஞ்சியை பிறந்த ஊராக எண்ணினார்.. காந்தி வரதன் இவருக்கு ‘ தந்தை’ .
ஒரு தகப்பன் காலாகாலத்தில் வரன் தேடி பெண்ணிற்கு கல்யாணம் செய்து கொடுப்பது போல், இவரை அரங்கனுக்கு சேவை செய்ய அனுப்பி விட்டார். இதனால் ராமானுஜருக்கு ஸ்ரீரங்கம் புகுந்த ஊராக மனோபாவம். கம்பீரமான ரங்கன் !!
கிருமி கண்ட சோழன் ஸ்ரீரங்கத்தை கலவர பூமியாக்கிய போது ராமானுஜர் அவ்வூர் விட்டு வெளியேறி, கர்நாடகாவில் உள்ள திருநாராயணபுரம் என்ற மேல் கோட்டையில் வாசம் செய்தார்.. அங்கு இவருக்கு கைங்கர்யம் செய்ய செல்லப் பிள்ளையாக பெருமாள் கிடைத்தார் . 12 வருடங்கள் ஆகியதும் பெரிய பெருமாளுக்கு ராமானுஜர் மேல் கோட்டையிவேயே தங்கி விடுவார் என அஞ்சி அவரை உடனே திரும்பி வர சொல்லிவிட்டார்.
ராமானுஜருக்கு நிலை கொள்ள முடியாத நிலை. ஸ்ரீரங்கம் சென்றால் செல்லப் பிள்ளையை பிரிய வேண்டும். . அப்பொழுது தான் தாயாறாயிருந்து இருக்கும் உடையவருக்கு, ஒரு தாய் தன் பிள்ளையை விட்டு பிரிய வேண்டிய நிலையில், எத்தனை மனத் துயர் அடைவான் என்கிற அனுபவம் ஏற்பட்டதாம்.
தன் பிள்ளை வேலை நிமிதாதமாய் வெளியூர் போய்விடுகிறான்.. கணவனோ தான் இருக்கும் இடத்தை விட்டு நகர மறுக்கிறார். பிள்ளையை பார்க்கும் ஆவலில் ஒருவாரம் அவனுடன் சென்று தங்கினாள். ஒரு வாரம் ஆனவுடன் கணவரின் ஞாபகம் வர ஆரம்பித்தது. அவர் வேளா வேளைக்கு ஒழுங்காக சாப்பிட்டாரா, உடம்பு நன்றாக இருக்கிறதா என்றகவலையோடு பிள்ளையை பிரிய மனம் ம் இல்லாமல் தவித்தாள். பிறகு அவனுக்கு தேவையானவற்றை செய்து வைத்துவிட்டு அக்கம் பக்கத்திலுள்ளவர்களிடம் சொல்லிவிட்டு கிளம்பினாள்.
இதே நிலையில் தான் இருந்தார் ராமானுஜர். செல்லப்பிள்ளை நாராயணனை 12 வருட காலம் ஆசையோடு வளர்ந்து வந்தார். பெரிய பெருமாள் கூப்பிட, அவருக்கு தன்னை விட்டால் யார் ஒழுங்காக பார்த்துக் கொள்வர் என மனைவி நினைப்பது போல் ராமானுஜர், மேல் கோட்டையில் பெரிய பெருமாளுக்குபூஜை, உத்ஸவம் அனைத்திற்கும் ஏற்பாடு செய்து, தன் செல்ல பிள்ளைக்கு எந்த வித குறையும் வந்து விடக் கூடாது என எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்து விட்டு பிறப்படுகிறார்.
கிளம்பும்போது அங்கிருந்தவர்களை கண்ணீர் மல்க பார்து, தானே ஒர் தாயாகி,
‘ செல்லப்பிள்ளையை கிணற்றடி பிள்ளையைப் போல் பார்த்துக் கொள்ளவும் ‘ எனச் சொல்லி புறப்படுகிறார்.
கிணற்றருகில் துணி துவைத்துப் கோண்டிருந்தாலும், குளித்துக் கொண்டிருநாதாலும், பிள்ளை கிணற்றருகில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தால் ஒரு தாய்க்கு கவனமெல்லாம் பிள்ளை மேல் இருப்பதுபோல்.. குழந்தையின் மீதே கண் வைத்து தன் வேலைகளை செய்வது போல , நீங்கள் எல்லோரும் தங்கள் தங்கள் காரியங்களை செய்து கொண்டிருந்தாலும் செல்லப் பிள்ளையை கவனமாக பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் என சொல்லி விட்டுச் சென்றார்.
எப்படி அவர்களிடம் சொல்லி விட்டுச் சென்றாறோ அதே போல் நம்மிடமும் சொல்லிக் சென்றார் என உணரும் போது நமக்கும் அர்ச்சா அவதாரத்தில் பக்தி வரும்.
பெருமாளிடம் என்ன வரம் வாங்கலாம் என்ற எண்ணத்தைவிட, நமக்காக இங்கேயே தங்கிவிட்டாரே, அவருக்காக என்ன செய்யலாம் என்ற எண்ணம் வரும்.. இதுவே பக்தி. நமக்காக வைகுண்டத்தை விட்ட ஸ்ரீரங்கநாதனாகவும், திருமலையப்பனாகவும் , வரதராஜனாகவும் , பத்ரி நாராயணாகவும் அவதாரம் தாங்கி சேவை செய்ய வாய்ப்பு தருகிறார் பக்தனுகாக.
நாம் செய்யும் சிறு சாதாரண சேவையையும் ஏற்பதற்கு அர்ச்சாவதாரத்தில் இருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்தால், ஒரு உண்மையான பக்தன் எப்படி சேவை செய்யாமல் இருக்க முடியும் ?
சக்ரவர்த்தியாக இருந்த அம்பரீஷன் , தன் மனைவி கோவிலை பெருக்க , அவர் பெருமாளுக்கு தீவட்டி பிடிப்பாராம்…
அவர் அரண்மனையில் 100 வேலையாட்கள் உண்டு. பின் அவரும், மனைவியும் எதற்கு கோவில் பணிவிடை செய்ய வேண்டும்? இதற்கு அவர் தந்த பதில் ‘ நான் இந்நாட்டின் சக்ரவர்த்தி. ஆனால் எம்பெருமான் அகில உலகத்திற்க்கெல்லாம் சக்ரவர்த்தி . நமக்காக தானே .. அர்ச்சா அவதாரத்தில் அவர் இருக்கும்போது சேவை செய்யாமல் எப்படி இருக்க முடியும் ? மேலும் என் வேலையாட்கள் இந்த சேவையை செய்தால் அதன் புண்ணியம் அவர்களுக்கெல்லாம் சென்று சேரும் ? நான் செய்தால் எனக்கு அது மோக்ஷத்திற்கும் வழி காட்டும் அல்லவா ‘ என்றாராம்.
நம் வீட்டில் இருக்கும் விக்ரஹம் நாம் எந்த அளவு சேவை செய்ய ஆசையாக இருக்கிறோம் என்று காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்,. கோவிலில் அர்ச்ச அவதாரமாக இருக்கும் பெருமான் நாம் ஏற்றும் சிறு விளக்கையும், திருவடியில் சமர்பிக்கும்
. மாலையையும் பூரணமாக ஏற்றுக் கொண்டு அநுக்ரஹிக்கிறான்.
என்றாவது ஒருநாள் இவன் நமக்கு சேவை செய்வானா? அதன் பலனாக இவனுக்குமோக்ஷம் கொடுத்து விடலாமா என நமக்காக கோவிலிலும் வீட்டிலும் அர்ச்சா திருமேனியாக நாம் செய்யும் அபசாரங்களை பொறுத்துக் கொண்டு சேவை செய்வானா என காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
பெருமாளின் சேவையே பக்தி, பெருமாளின் சேவையே மோக்ஷத்திற்கு வழி..
ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முக நூலில் பதிவு செய்தவர் திருமதி நளினி கோபாலன் அவர்கள்.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Last hours of Swami Vivekananda

Here are details of the last days of the beloved disciple, that is unpopular or even not known to many.

Swami Vivekananda was a close disciple of the great spiritual Master Sri Ramakrishna. After Ramakrishna’s passing, Vivekananda began a whirlwind of activity. He travelled across India, United States and Europe – giving lectures on Vedenta, philosophy and encouraging dynamic action – especially in India. Towards the end of his short life, his hectic schedule told on his health and he retreated to the Himalayas to spend more time in quiet contemplation.

In his final days, he became aware of his limited time left on earth; he was moved to practise more meditation and contemplate on the deepest spiritual truths.

“I am making ready for death. A great tapasya and meditation has come upon me, and I am making ready for death.” – Belur Math, 1902

As his final days came, Swami Vivekananda, a great Vedantist, reveals how his devotion to Mother Kali increased and he began to be more aware of the world beyond this earth of joy and suffering.

For example, he mentioned how he was once distressed at the thought of the ruination and desecration of the Kshir Bhavani temple by earlier Muslim invaders.

Vivekananda thought “How could people have permitted such sacrilege. If I were here I would have laid down my life to protect the Mother.

But, then he heard the Mother speak, and he explained his feelings:

“No more “Hari Om!” It is all “Mother,” now! he said, with a smile. “All my patriotism is gone. Everything is gone. Now it’s only “Mother Mother!”

‘I have been very wrong,’ he said simply, after another pause. ‘Mother said to me, “What even if unbelievers should enter My temples and defile My images! What is that to you? Do you protect ME? Or do I protect you?” So there is no more patriotism. I am only a little child!’

Quotes from – The Last Days
Extracted from Swami Vivekananda on Himself: (at Abe Books)

“If in this hell of a world one can bring a little joy and peace even for a day into the heart of a single person, that much alone is true; this I have learnt after suffering all my life; all else is mere moonshine.”

“I shall never see forty… I delivered my message and I must go… The shadow of a big tree will not let the smaller trees grow up. I must go to make room.”

“If there were another Vivekananda, he would have understood what Vivekananda has done! And yet, how many Vivekanandas shall be born in time!”

“Whenever death approaches me, all weakness vanishes. I have neither fear, nor doubt, nor thought of the external. I simply busy myself making ready to die. I am as hard as that [the pebbles struck one another in his hand]- for I have touched the feet of God.”

“Yes, I come. Nirvana is before me. I feel it at times – the same infinite ocean of peace, without a ripple, a breath.”

“Oh, it is so calm! My thoughts seem to come from a great, great distance in the interior of my own heart. They seem like faint, distant whispers, and peace is upon everything, sweet, sweet peace – like that one feels for a few moments just before falling into sleep, when things are seen and felt like shadows – without fear, without love, without emotion. Peace that one feels alone, surrounded with statues and pictures – I come! Lord, I come!

At seven o’clock in the evening the bell rang for worship in the chapel. The Swami went to his room and told the disciple who attended him that none was to come to him until called for. He spent an hour in meditation and telling his beads, then called the disciple and asked him to open all the windows and fan his head. He lay down quietly on his bed and the attendant thought that he was either sleeping or meditating.
At the end of an hour his hands trembled a little and he breathed once very deeply.
There was a silence for a minute or two, and again he breathed in the same manner. His eyes became fixed in the centre of his eyebrows, his face assumed a divine expression,
and eternal silence fell.
‘There was,’ said a brother disciple of the Swami, ‘a little blood in his nostrils, about his mouth, and in his eyes.’ According to the Yoga scriptures, the life-breath of an illumined yogi passes out through the opening on the top of the head, causing the blood to flow in the nostrils and the mouth.
The great ecstasy took place at ten minutes past nine. Swami Vivekananda passed away at the age of thirty-nine years, five months, and twenty-four days, thus fulfilling his own prophecy: ‘I shall not live to be forty years old.’
The brother disciples thought that he might have fallen into samadhi, and chanted the Master’s name to bring back his consciousness. But he remained on his back motionless.
Physicians were sent for and the body was thoroughly examined. In the doctor’s opinion life was only suspended; artificial respiration was tried. At midnight, however, Swami Vivekananda was pronounced dead, the cause, according to medical science, having been apoplexy or sudden failure of the heart. But the monks were convinced that their leader had voluntarily cast off his body in samadhi, as predicted by Sri Ramakrishna.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Winter -Sanskrit poem

शीतकालः********
हेमन्तस्य हिमेन तेन विपुलं कृत्वा स्वमत्या हिमं
शीतर्तुः सकलक्षितौ क्षिपति तच्छीतं ततो वर्धते।
लब्ध्वा ज्ञानकणं हि शिष्यपरमः शक्त्या यथा व्यापकं
तत् संपाद्य विकाशते निजधिया सर्वत्र भूमण्डलम्।।
(व्रजकिशोरः)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Gajakarnam ajakarnam gokarnam

மனிதர்கள் மூன்று வகை உண்டு.,1.கஜ கர்ணம்🐘
2.அஜ கர்ணம்🐏
3.கோ கர்ணம்🐂
1. கஜகர்ணம் : –
யானை தனது நான்கு கால்களையும் சரியாக ஊன்றி நிற்காது!
அதுபோல சில மனிதர்கள் ஒரே விஷயத்தில் தங்கள் கருத்தைச் செலுத்தாமல், பல விஷயங்களில் ஈடுபட்டுக் குழம்புவார்கள்…
அவர்களை ‘கஜகர்ணம் ‘ போடுபவர்கள் என்று அழைக்கிறோம் .
2. அஜகர்ணம் : –
ஆட்டின் வாலைப் பிடித்து இழுத்தால் அது தன் தலையைத் தொங்கப்போடும். அதுபோல மனிதர்களில் சிலர் தங்கள் குறையை யாராவது சுட்டிக்காட்டினால் அவர்களை வெறுப்பார்கள்…. திரும்பிப் பார்க்க மாட்டார்கள்.
அவர்களை ‘அஜகர்ணம் ‘ போடுபவர்கள் என்று அழைக்கிறோம் .
3.கோகர்ணம் :-
பசு மாட்டின் உடலில் எந்த இடத்தில் விரலால் தொட்டாலும், அந்த இடம் உணர்ச்சி வசப்பட்டு சிலிர்க்கும் ! அதுபோல அறிவாளிகள் எந்தச் சிறு குறையைச் சுட்டிக் காட்டினாலும் புரிந்துகொண்டு மன்னிப்புக் கேட்டுத் திருந்துவார்கள் . இவர்களை ‘கோகர்ணம் ‘போடுபவர்கள் என்று அழைக்கிறோம்.
ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முகநூலில் பதிவு செய்தவர் திரு திருக்கோஷ்டியூர் ஸ்ரீ அவர்கள்.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Story of Jayadeva

ஜெயதேவரின் கீத கோவிந்தம் – நங்கநல்லூர் J K SIVAN 3. யார் இந்த ஜெயதேவர்?

ஒரு முக நூல் நண்பர் சமீபத்தில் என்னைக் கேட்ட கேள்வி:” ஜெயதேவரைப் பற்றி எழுதுகிறீர்களே அவர் யார்?”ஆகவே சுருக்கமாக ஒரு விருத்தாந்தம்.

ஆதியிலிருந்து எது எப்படி தோன்றியது? கிருஷ்ணாவதாரம் எடுத்த மஹா விஷ்ணுவே கலியுகத்தில் பக்தியை பெருக்க, சுகபிரம்ம ரிஷியை கபீர் தாசராகவும், உத்தவ ரிஷியை நாமதேவராகவும், வால்மீகியை துளசிதாசராகவும், வியாசரை ஜெயதேவராகவும், சிவபெருமானை ஜூனகாத்தில் நார்சி மேத்தவாவும், தானே ஞானதேவராகவும் அவதாரம் எடுத்தவர்கள் என்று பக்த விஜயம் சொல்கிறது.

எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. என் தாய் ஜம்பாவதி அம்மாள் ஒரு பழைய ஓலைச்சுவடி போன்ற பழைய புத்தகம் வைத்திருந்தாள் . அதன் மேல் நிறைய சந்தன குங்குமம். பழுப்பான நிறத்தில் அதன் பக்கங்கள் கொஞ்சம் மடக்கினால் அப்பளம் மாதிரி நொறுங்கும். அவள் கண்ணில் படாமல் அந்த புத்தகத்தை புளி ஜாடி பின்னாலிருந்து எடுத்து ( அங்கு தான் என் கை படாமல் உயரே வைப்பாள்) . அந்த புத்தகத்தின் பக்கங்களை மடக்கி அது படக் என்று ஓடுவதை பார்ப்பதில் ஒரு சந்தோஷம் அடைந்திருக்கிறேன். (சிறுவயதில் தப்பு செயது விட்டேன் அம்மா. என்னை மன்னித்து விடு) நிறைய பேர் வீடுகளில் இது போன்ற பழம் புத்தகங்கள் இன்னும் இருக்கலாம். அவற்றை போற்றி பாதுகாக்க வேண்டும்.

மேலே சொன்ன அவதாரங்களை பற்றி அங்கங்கு என்னுடைய ”தெவிட்டாத விட்டலா” புத்தகத்தில் தமிழிலும் ”VITOBA THE NECTAR ” ஆங்கில புத்தகத்திலும் பல கதைகளுக்கு நடுவே தெரியப்படுத்தி யிருக்கிறேன். எவ்வளவு உயர்ந்த மஹா புருஷர்கள் நமது பாண்டுரங்கன் கதைகளில் உலா வந்து நம்மை மகிழ்விக்கி றார்கள் என்று அறியும்போது ஆனந்த பெருக்கில் கண்ணீர் வடிகிறது.

ஜெயதேவர் ஒரு ஒரிஸ்ஸா தேச பிராமணர். கல்வி கேள்விகளில் சிறந்து கிருஷ்ணனின் மீது அலாதி ப்ரியம் கொண்டு ராதையும் கிருஷ்ணனும் ஒருவர் மேல் மற்றொருவர் கொண்ட அதி உன்னத பிரேமையை அருமையான மனம் கவரும் ஸம்ஸ்க்ரித ஸ்லோகங்களாக எழுதினார். அதற்கு ”கீத கோவிந்தம்” என்ற பெயர் கொடுத்தார். ஒரு காரண்டீ விஷயம் சொல்கிறேன். அதைப்படித்து அனுபவித்தவர்கள் பிருந்தாவனத்தில் கண்ணன் இருந்த காலத்துக்கே கொண்டு செல்லப்படுகிறார்கள். அந்த ஸ்லோகங்கள் காந்த சக்தி கொண்டவை.

அந்த காலத்தில் ஒரிசாவுக்கு ஒரு ராஜா இருந்தான். பெயர் சாத்விக். பூரி ஜகன்னாதர் மீது அபார பக்தி.. அவன் ஜெயதேவர் எழுதிய கீத கோவிந்தத்தை படித்து விட்டு தானும் ஒரு புத்தகம் அதே போல் எழுதினால் என்ன என்று யோசித்து கஷ்டப்பட்டு ஒரு புத்தகம் எழுதினான். அதற்கு நிறைய பிரதிகள் எடுத்தான். எல்லோரும் இதை படியுங்கள் என்று கொடுத்தான். ராஜாவின் புத்தகமாச்சே. படிக்காவிட்டால் தலையை வாங்கிவிடுவானே. எனவே தலையை காப்பாற்றிக் கொள்ள தலை எழுத்தே என்று படிக்கவேண்டும். ஊரில் இருந்த அனைத்து பக்திமான்களும் விசனம் அடைந்தார்கள். அதைபடித்தவர்கள் இது எப்படி கீத கோவிந்தத்துக்கு சமமாகும்? கழுதையும் குதிரையும் ஒன்றாகுமா? என்று வருத்தமடைந்தார்கள். வெளியே சொல்ல முடியுமா. தலை தப்பாதே.

ராஜாவோ விடாமல் தனது புத்தகத்திற்கு முதல் மரியாதையும் மதிப்பும் தேடினான்.

(சாதாரண ஆள் நான் புத்தகம் எழுதி அதனால் உண்டாகும் தொந்தரவே படிக்கும் உங்களுக்கு பொறுக்க முடியவில்லையே. அதிகாரத்தையும் கூர்மையான வாளையும் கையில் வைத்துக் கொண்டு ராஜா புத்தகம் எழுதி, எல்லோரும் படியுங்கள் என்றால் …..!!!)

அவன் தொந்தரவு தாங்கமுடியாமல் போக அனைத்து பண்டிதர்களும் பக்தர்களும் ஒருநாள் ராஜாவின் சபையில் நுழைந்தனர்.

” ராஜா நீங்கள் ஒன்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும் ஜெயதேவர் எழுதிய கீத கோவிந்தத்துடன் உங்கள் புத்தகம் போட்டி போட முடியாது..”

அவர்களுடைய நல்ல நேரம். ராஜாவுக்கு கொஞ்சம் நல்ல புத்தி இருந்த வேளை அது. கோபப்படவில்லை அவன்.

"ஏன் நானும் தானே அந்த ஜகந்நாதனை பணிந்து புகழ்ந்து எழுதியுள்ளேன் எந்த விதத்தில் என் புத்தகம் கீத கோவிந்தத்துக்கு சமம் ஆகாது?" என்றான் சாத்விக். எல்லோரும் நிறைய பேசி கடைசியில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தார்கள்.
”இந்த விஷயத்தில் ஜகன்னாதனே முடிவெடுக்கட்டும்”

"ஜெகந்நாதா, நீயே முடிவு செய். ஜெயதேவர், ராஜா , ஆகிய ரெண்டு பேர் எழுதிய புத்தகங் களையும் உன் சந்நிதியில் இன்று இரவு வைத்து கர்ப்ப கிரகம் பூட்டி விடுகிறோம். நாளை காலையில் எந்த புத்தகம் உயர்ந்ததோ அது உள்ளே இருக்கும். மற்றதை ஜகந்நாதா நீயே கர்பக்கிரஹத்துக்கு வெளியே எறிந்து விடு"

இரவு அவ்வாறே ஜெயதேவரின் கீதகோவிந்தமும் ராஜா எழுதிய புத்தகமும் ஜெகந்நாதன் முன் வைக்கப்பட்டது. பூஜை எல்லாம் முடிந்து கர்பகிரஹம் பூட்டப்பட்டது மறுநாள் காலையில் ராஜா உட்பட அனைவரும் ஆவலாக கோவிலில் நின்றனர். கர்பக்ரஹத்தின் வாசலுக்கு வெளியே ராஜாவின் புத்தகம் கிடந்தது . பூட்டைத் திறந்ததும் பாண்டுரங்கன் கையில் கீதகோவிந்தம் இருந்தது. ராஜா சாத்விக் ஜெகந்நாதனிடம் முறையிட்டான்.

"ஜெகன்னாதா, நானும் உன் பக்தன். நானும் உன்னைத் தானே பாடினேன். எப்போது என் பக்தியை நீ ஏற்கவில்லை என்று தெரிந்துவிட்டதோ, நான் இனி உயிர் வாழ்ந்து பயனில்லை” என்று தனது உடைவாளை உருவினான்.

”சாத்விக் , என்ன அவசரம் உனக்கு? அவசரக்குடுக்கையே, நிதானமாக கேள். உன் பாடலில் எனக்கு பிடித்ததை ( 24 ஸ்லோகங்க ளை ) நான் ஏற்கனவே ஜெயதேவரின் கீத கோவிந்தத்தில் சேர்த்து விட்டேனே" என்று சிரித்தான் கிருஷ்ணன் . ராஜா மகிழ்ந்தான். ஜெயதேவரின் பெருமையை உணர்ந்து அடி பணிந்தான் அவருடைய சிஷ்யனானான்

அந்த ஊரில் ஒரு பிராமணனுக்கு ஒரு அழகான பெண் இருந்தாள். அவள் பெயர் பத்மாவதி. பிராமணர் பாண்டுரங்க பக்தர். தன் பெண் விட்டலனையே மணக்க வேண்டும் என்ற வெறி அவருக்கு வந்து எத்தனை ஜாதகங்கள் வந்த போதும் நிராகரித்தார் நிறைய பணம் கொடுக்கி றேன் என்று பெண் கேட்க வந்தவர்களையும் விரட்டினார்.

இப்படி விஷயம் முற்றுவதை உணர்ந்த விட்டலன் ஒருநாள் அவர் கனவில் வந்து "ஓய், பிராமணரே இந்த கலியுகத்தில் எனக்கு விருப்பமான ஒருவருக்கு உமது பெண்ணை மண முடியும்" என்று அருளினபிறகே அவர் விழித்து கொண்டார். விட்டலன் குறிப்பிட்டது ஜெயதேவரை.
பிராமணர் ஜெயதேவரைத் தேடி கண்டுபிடித்தார். அவரை பார்த்ததுமே ஒரு கணம் அந்த கிருஷ்ணனே அவர் முன் தோன்றுவதாக பட்டது. யோசனை பண்ணாமல் ஜெயதேவருக்கு சம்பந்தம் பேசி அந்த பெண் ஜெயதேவர் மனைவியானாள்.
தொடரும்

Posted in Uncategorized | Leave a comment